Szkolenia okresowe pracownikow

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory zrobione z prostego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to przecież proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zarejestrowanie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i zapachu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym z najpopularniejszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka kupowana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w obszarze między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz pewno istnieć zabarwiony na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Innym w porze najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest rozpowszechniona na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w naszym kraju doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w terenach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich prac były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej brak uzupełniano różnymi sposobami mięs. W niniejszy metoda utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami robione jest z oślego mięsa, frankfurterki kształtuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.