Obowiazek prowadzenia ewidencji srodkow trwalych

Każdy przedsiębiorca, w pamięć obowiązującej ustawy o rachunkowości, ma cel prowadzenia ewidencji majątku przedsiębiorstwa. Ewidencją taką jest rejestracja środków trwałych.

Środki trwałe nazwy to: grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntów, domy oraz budowle, maszyny, środki transportu, sprzęty a inne urządzenia, których cenę w elemencie ich zdobycia przekracza kwotę trzy tysiące pięćset jasnych oraz potrzebuje on istnieć współwłasnością lub własnością podatnika lub firmy. Obowiązek wpisania składnika majątku do rejestru środków trwałych następuje w miesiącu, w jakim został on zakupiony.

Ewidencja środków trwałych zapewne żyć dominowana w książce zakupionej w wydawnictwach akcydensowych, na wydrukowanych umowach z dobrymi rubrykami z komputera, na umowach ręcznie zbudowanych z narysowanymi tabelkami czyli w zeszytach bez odpowiednich tabelek, jednak wpisy muszą mieć wszystkie niezbędne do zarejestrowania dane. Powodem jest ręczne wypełnianie branego w firmie dokumentu.

Środki trwałe ewidencjonuje się na zasadzie dokumentów, które mają wartość początkową wpisywanych środków. Tabela do rejestracji środków trwałych powinna zawierać: liczbę porządkową, datę nabycia i przyjęcia do stosowania, dane dokumentu potwierdzającego zakup, opis środka trwałego, symbol Klasyfikacji Środków Trwałych, cenę początkową, stawkę amortyzacji (zależna istnieje z lat użytkowania), kwotę odpisu amortyzacyjnego, zaktualizowaną wartość początkową, aktualną kwotę odpisów amortyzacyjnych oraz datę kasacji wraz z winą jej zakończenia. W przypadku sprzedaży środka należy wpisać datę sprzedaży, jeśli środek trwały ulegnie zniszczeniu, należy dołączyć protokół likwidacji. Myśląc o właściwej ustawie, firma musi zachować wszystkie dokumenty potwierdzające nabycie środków trwałych.